Söz, “Eğitim Hakkı” na geldiğinde ise her birinin bir anısı canlanıverdi. Çünkü yoksul, yoksun, göç mağduru olmak, bunların üstüne de eğitim açısından eksikliklerini gideremeyip, beklentiler içinde bulunmak onları daha da konuşmaya teşvik etti. Birçok Başak’ımız kalabalık sınıflarda eğitim görmenin dezavantajlarını o kadar hissetmiş ki yaşanan bu sosyal eşitsizliği İnsan Hakları etkinliğinde eşitlik ilkesinin ihlali olarak belirtmek durumunda kalmışlardır.

            Kağıtlara yazdıkları yazılarda insanı merkeze alan, dünyadaki tüm insanların ortak haklarını belirten ve bilinçli birey olmayı ele alan Başaklarımız; ailede ve okulda şiddet konusunda kendi gerçekliklerini ortaya koydular. Çünkü birçoğu ya annesinden, ya babasından, ya da öğretmeninden korkuyordu. Bu korku hatayı, hata da cezayı getirdiğinden çoğunluğu şiddetle çocuk yaşta tanışmış oluyordu. İşin hüzünlü tarafı bu korku sadece çocuklarımızla sınırlı değildi. Başaklarımız; annelerinin, eşlerinden ve kaynanalarından korktuklarını da dile getirdiler.

Başak Çocukları, olgun bir insan gibi topluluk karşısında konuşma becerilerini sergiledikten sonra Bilgi Üniversitesi’nden gelen gençlerimize sorular yönelttiler. Gençlerin vermiş oldukları yanıtlara, yaptıkları değerlendirmelere kulak verdiler. Toplantının sonunda da gönüllülerimiz küçük bir dinleti verdiler. Türküler eşliğinde halay çektiler ve insanlık için oldukça anlamlı bugünü halaylar çekerek kutladılar.

              Bir dahaki etkinlikte buluşmak için, şiddetin, savaşların hiç olmayacağı bir dünya dilediler. Aynı duygu ve temenniyle hoşçakalın diyoruz.